Stadsherberg Enschede maakt duidelijk: er is plek voor burgers in de Burgerzaal

Ook dit jaar wordt in Enschede weer afgesloten met een laagdrempelig cultureel festijn. Na eerdere edities met een "Bethlehem Boulevard" in de Enschedese binnenstad, werd dit jaar hiervoor onderdak gevonden voor een heuse Stadsherberg in de Burgerzaal van het Enschedese stadhuis.

Wethouder Jeroen Hatenboer liet vanmiddag weten dat hij blij was met het feit dat dit eindelijk kon. Tot voor kort had de in de jaren '30 gebouwde Burgerzaal zo'n slechte akoestiek dat de zaal in de praktijk niet bruikbaar was waarvoor hij was bedoeld. Bouwkundige ingrepen waren uitgesloten omdat het hele gebouw een rijksmonument is er en helemaal niets aan veranderd mag worden.

Nieuwe burgemeester Ahaus verbindt zich met de “straatschoffies” tegen de rol van afvalputje

Al enkele tientallen jaren wordt ook in Ahaus een maandelijkse Sonntagsspaziergang georganiseerd. De deelnemers werden door de meeste Ahausers gezien “straatschoffies” en “chaoten”. Maar vandaag werd een mijlpaal bereikt. De nieuwe burgemeester van Ahaus, Karola Voß, bevond zich onder de circa 100 demonstranten en voerde ook het woord. Ze was dit najaar, bij de eerste directe burgemeestersverkiezingen, gekozen uit de zes kandidaten voor het burgemeesterschap in Ahaus. Als enige van de zes kandidaten heeft zij geen partijpolitieke binding en tijdens de campagne wierp ze zich nadrukkelijk op als burgemeesterskandidaat namens de bevolking.

In haar korte toespraak memoreerde ze het grote castortransport uit 1998 naar de tijdelijke opslaghal voor nucleair afval in Ahaus die het wat ingeslapen provinciestadje Ahaus in één keer op de kaart zetten als haard van antinucleair verzet. In 2005 kwam een tweede transport van nucleair afval naar Ahaus en voor het komende jaar, 2016, staat een volgend transport gepland. De burgemeester gaf te kennen dat zij de behartiging van de belangen van de Ahauser bevolking als haar belangrijkste taak zag en de komende tijd ook graag in gesprek bleef met de BI Ahaus die het verzet tegen deze afvaltransporten en tegen de opslaghal coördineert. Ahaus past ervoor het afvalputje van de Duitse nucleaire industrie zijn.

Russische deal Urenco om leveringsverplichtingen te garanderen

Vorige week dinsdag werd bekend dat de Nederlandse regering Urenco weer een vergunning zou hebben verleend voor het vervoer van verarmd uranium naar Rusland. Eerdere exporten van verarmd uranium, waartegen antikernenergie-activisten in Nederland, Duitsland en Rusland bezwaar hadden gemaakt, werden in de zomer van 2009 door de Russische nucleaire gigant Rosatom stopgezet. De antikernenergie-beweging voerde aan dat het hier feitelijk om de export van nucleair afval ging dat bovendien door de wapenindustrie wordt gebruikt voor bepantsering èn voor alles doordringende bommen. Met name het laatste bezwaar vormde de aanleiding voor D66-Tweede Kamerlid Sjoerdsma om vorige week woensdag 18 vragen voor te leggen aan de Nederlandse regering.

Vandaag is, naar aanleiding van vragen van stichting Laka, bekend geworden dat er een “tekstuele fout” is gemaakt. Er zou geen sprake zijn van het transport van verarmd uranium maar van natuurlijk uraniam: de grondstof van het verrijkingsproces dat bij Urenco en overigens ook bij Rosatom plaatsvindt en waarbij het in kerncentrales te gebruiken verrijkt uranium en het als afval te beschouwen verarmd uranium ontstaan. De reden dat Urenco zo af en toe (in de vergunning is sprake van maximaal 1.000 ton) natuurlijk uranium naar haar Russische concurrent Rosatom wil vervoeren is dat Urenco “op een leveringspiek” meer moet uranium moet verrijken dan ze op dat moment aankan. En dan is het handig om je concurrent in te kunnen schakelen.

Kennis ten behoeve van wie?

Vandaag is de Enschedese voorstadhalte "Enschede Drienerlo" omgedoopt tot "Enschede Kennispark". Een voortvloeisel van het steeds verder toenemend marktdenken van de iets verderop gelegen Universiteit Twente die in de jaren '60 werd gevestigd op het voormalige landgoed Drienerlo. De universiteit zelf en allerlei (studenten)organisaties voerden de naam "Drienerlo" met enige zelfspot als verwijzing naar een nauwelijks bestaande identiteit. En hoewel het station op het grondgebied van de voormalige marke Twekkelo ligt in plaats van op dat van de voormalige marke Driene, heeft ook dit aanvankelijk de onofficiële naam van het universiteitsterrein overgenomen.

Tot vandaag dus. Enkele jaren geleden werd het terrein van de universiteit al opengelegd. Louter om redenen van beeldvorming en niet om verkeerstechnische redenen werd een viaduct dat het terrein scheidde van het er tegenoverliggende bedrijven terrein en beide terreinen werden omgedoopt tot "Kennispark". En vanaf vandaag moet het station aan diezelfde naam geloven. "Drienerlo" wordt uitgezwaaid en het "Kennispark" moet welkom worden geheten.

Een oorlog die veroorzaakte wat ze had moeten voorkomen

Aanstaande dinsdag zal de Belgisch/Canadese historicus Jacques Pauwels in de Enschedese bibliotheek komen spreken over “De Groote Klassenoorlog 1914-1918”. Dit als onderdeel van een korte lezingentour. Vandaag sprak hij in Amersfoort. Heel toepasselijk in “de War”: een activiteitencentrum in een voormalig bedrijfspand. De zaal waar de bijeenkomst plaatsvond straalt dit ook uit: het is een werkplaats die met het plaatsen van een verrijdbare tribune tot een theaterruimte kan worden omgebouwd. “Het Auditorium van de Universiteit van Amersfoort”, zo legt onze gastheer uit. In de War beoogt een vrijplaats te zijn voor onafhankelijke onderzoekers en één keer per maand wordt een soort Studium Generale gehouden.

Dit keer dus met Jacques Pauwels over de Eerste Wereldoorlog. Het initiatief daartoe werd genomen door een groep Amersfoortse burgers die in 2013 begon na te denken over de herdenking van de Eerste Wereldoorlog. In Amersfoort staat het grote Belgenmonument en eigenlijk zou dat gerestaureerd moeten worden maar de gemeente heeft daar het geld niet voor. Om de gemeente toch op te roepen om hierin te investeren organiseert de groep een aantal activiteiten om meer bekendheid te geven aan de in Nederland tamelijk onderbelichte Eerste Wereldoorlog.

Solidariteitsactie Parijs

Uiteindelijk hebben vanmiddag enkele tientallen mensen met uiteenlopende etnische en religieuze achtergronden deelgenomen aan een inderhaast vóór het Enschedese stadhuis georganiseerde solidariteitsactie naar aanleiding van de aanslagen in Parijs. De solidariteitsactie was het initiatief van enkele personen en organisaties die begin dit jaar betrokken waren bij de solidariteitsactie "Je suis Charlie" die toen naar aanleiding van de aanslagen bij Charlie Hebdo en een joodse supermarkt.

Voor deze actie werd het inmiddels via de sociale media verspreide vredesteken met de Eiffeltoren gebruikt waaraan de leuze "vrijheid, gelijkheid, broederschap" werd toegevoegd.

De aanwezigen deelden hun afschuw over de aanslagen, maar ook hun zorgen over de nog verdere polarisatie in onze samenleving, waar deze de afgelopen maanden al flink was toegenomen o.a. naar aanleiding van het sterk gegroeide aantal vluchtelingen in Europa.

Cyberoorlog gaat juist weer om de mens

Waar bij nieuwe wapensystemen als drones en “artificial soldiers” de mens uit het slagveld lijkt te verdwijnen, suggereert de term “cyberoorlog” zelfs het verdwijnen van het slagveld als zodanig. De oorlog lijkt zich te verplaatsen naar een virtual reality, ergens in de catacomben van het internet en de grote datacentra. Steeds verder van ons af. In zijn Studium Generale lezing “Cyberoorlog: What the hack?” vanavond benadrukte de militair jurist prof.mr. Paul Ducheine juist de menselijke (en ook de politieke) kant van de cyberoorlogvoering.

En dat is ergens opmerkelijk, omdat Paul Ducheine voor een zaal vol techniek-studenten benadrukte dat ook hij van huisuit techneut was en als werktuigbouwer bij defensie terecht was gekomen. Bij de genie: het legeronderdeel dat zich, in zijn eigen woorden, bezig houdt met bruggen bouwen maar vooral ook met bruggen opblazen. Die technische achtergrond heeft hij naar eigen zeggen echter thuisgelaten als het om cyberoorlog gaat. Daar houdt hij zich vooral als jurist mee bezig, maar tot op zekere hoogte begrijpt hij waar de cybertechneuten het over hebben en daardoor ook waar ze het niet over hebben.